سرود ۲ جشن ولادت امام هادی علیه السلام

نور زهرا سرشت می آید
بهترین سرنوشت می آید
خطبه خوان بهشت می آید
ماه مولودِ آفتاب صفات
به طلوعت، علی دین صلوات

می نویسم تو یار، من شاعر
قبله ام باش، تا شوم زائر
أنتم الاول، أنتم الاخِر
فِعلُکُم خیر، خاک پای شمام
وَافعَلوالخَیر، من گدای شمام

ای مسیحادم امام جواد
عیسی مریم امام جواد
وارث پرچم امام جواد
پسر رحمت ای علیِّ نقی
نوه ی رأفت ای علیِّ نقی

نص قرآن بیان توست آقا
تیغ برّان زبان توست آقا
جامعه، داستان توست آقا
از رخت کفر سربزیر شده
به دمت جامعه کبیر شده

با توسل به هادی بن جواد
شعر از عرش می شود امداد
هرگز آقا نمی برم از یاد
قلمم از لب تو مأمور است
می نویسد: «کَلامُکُم نور» است

ای علی، ای یگانه، ای سرمد
از کلام تو خصم می ترسد
متوکّل بخویش می لرزد
شد زکردار زشت خویش خجل
عیشش از شعرتان شده باطل

هادی بن محمد بن رضا
جدّ والاتبار مهدی ما
روزی ام کن به شهر سامرّا
زائرت، ای شه کرم باشم
عبد جاروکش حرم باشم

اینکه در مجلس شراب تو را
می برندت به زور ای آقا
اُف به این روزگار، این دنیا
دلت از غصه ها لبالب بود
به لبت ذکر عمه زینب بود

عمه ام را به شام آوردند
وسط خاص و عام آوردند
بین بزم حرام آوردند
حال زینب شده خرابِ خراب
سر پاک حسین و طشت شراب

سرود ۲ جشن ولادت امام هادی علیه السلام