شور – یا ثارالله، زندگی بی تو برام مثل عذابه

یا ثارالله، زندگی بی تو برام مثل عذابه

دلخوشیمه آقا سید الشبابه

سلامم همیشه همراه جوابه

خاک پاتم، یه نگاهی هم به این بی سر و پاکن

تو دل منم آقا شوری به پا کن

زائر پیاده ی کرب و بلا کن

 

واله و حیرون از       تو چه پنهون

آقا این شبا شدم شبیه مجنون

در تب و تابم       خیلی خرابم

شده رویای حرم خواب مدامم

ابی عبدالله بابی انت و امی ثارالله

 

مدیونتم ، نظرت به اهل روضه ملموسه

سفره ی لطف تو چون اقیانوسه

واسه هر کی ناامید و مایوسه

بوی جنت،  میاد از مجلس روضه ی تو ارباب

عرق سینه زنات گوهر نایاب

من شب تاریکم و تو مثل مهتاب

 

سرم فداته       نذر چشاته

کفن سینه زنا پیرهن سیاته

امیر و سرور     فرزند حیدر

بمیرم برای تو غریب مادر

ابی عبدالله بابی انت و امی ثارالله

 

ممنونتم،     باز سیاهی های پرچمت رو دیدم

علم و دسته ی ماتمت رو دیدم

یه سال دیگه محرمت رو دیدم

ممنونتم،   دوباره مزه ی روضتو چشیدم

با غذای نذری تو قد کشیدم

یه سال دیگه محرمت رو دیدم

 

زیر لواتم      بر سر راتم

من شفاگرفته ی محرماتم

بی کس و کارم       میثم دارم

جز در خونه ی تو جایی ندارم

ابی عبدالله بابی انت و امی ثارلله

 

ابی عبدالله بابی انت و امی ثارالله

شور – یا ثارالله، زندگی بی تو برام مثل عذابه